روى عن الصادق « عليه السلام » انّه حضر و عمومته و مشايخ آل ابى طالب حضروهم يريدون ان يزوّجوا مولى لهم قال فجلس « عليه السلام » و قال : المحمود الله . . . و قد زوّجناه على ما امر الله به ( فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ ) « 1 » 5 ) صحيحه ابى مريم : بسند صحيح عن ابى مريم عن ابى جعفر « عليه السلام » قال : المؤلى يوقف بعد الاربعة الاشهر ، فان شاء امساك بمعروف او تسريح باحسان ، فان عزم الطلاق فهى واحدة و هو املك برجعتها « 2 » در سند روايت معلى بن محمد واقع است ، كه به نظر استاد مد ظلّه امامى ثقه است . 6 ) عبارت تفسير منسوب به على بن ابراهيم قمى : در اين تفسير درباره « أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ » گويد : قال فى الثالثة و هو طلاق السنة گويا مراد از اين عبارت اين است كه تسريح به معناى طلاق است و تسريح باحسان به معناى طلاق السنة است ، در مقابل طلاق البدعه ، و گويا عبارت « على ما نزل به الكتاب » در مرسله ابى القاسم فارسى هم اشاره به همين امر است كه طلاق بايد طلاق السنة باشد . د ) اشاره به كلمات مفسّران در تفسير آيه مورد بحث : 1 ) نظرهاى مفسّران در تفسير آيه : مفسران مراد از « الطَّلاقُ مَرَّتانِ » را طلاق رجعى دانسته‌اند كه تنها دو بار مىباشد ، بر خلاف نظر اهل جاهليت كه در تعداد طلاق محدوديتى قائل نبوده ، حتى مرد مىتوانسته هزار بار هم طلاق دهد ، لذا در جاهليت گاه مردها براى آزار زن او را طلاق مىدادند و در اواخر عده رجوع مىكردند ، دوباره طلاق مىدادند و باز در اواخر عده رجوع مىكردند ، قهراً اين زن نه زوجه اين شخص به حساب مىآمد و نه مىتوانست شوهر ديگر داشته باشد ، آيه « وَ لا تُمْسِكُوهُنَّ ضِراراً لِتَعْتَدُوا [ بقره / 231 ]

--> ( 1 ) رسالة فى المهر از شيخ مفيد : 29 ( 2 ) كافى 6 : 132 / 8 و به نقل از آن در تهذيب 8 : 5 / 8 ، وسائل 22 : 351 / 28767 ، باب 10 ، از ابواب كتاب الايلاء و الكفارات ، ح 2